पुणे: कलात्मक अनुनादाच्या शांतपणे मूलगामी शोमध्ये, दोन द्रष्टे — खंड आणि दशकांनी वेगळे — शेवटी संवादात आणले गेले.भारताच्या नव-तंत्र अमूर्ततेचे प्रणेते प्रभाकर बर्वे (1936-1995) आणि स्विस-जर्मन बौहॉस ल्युमिनरी पॉल क्ली (1879-1940) यांनी त्यांच्या आयुष्यात कधीही मार्ग ओलांडला नाही. परंतु अमूर्ताचा त्यांचा सामायिक पाठपुरावा — चिन्हे, रेषा आणि आत्मनिरीक्षण फॉर्मद्वारे — छेदनबिंदू आणि हस्तक्षेपांमध्ये सामायिक आधार सापडतो: बर्वे आणि क्ली, आता झापुरझा संग्रहालय, कुडजे येथे १६ मार्चपर्यंत पहायला मिळतो.बर्वे – ज्यांनी औपनिवेशिक शैक्षणिक आणि लघु परंपरांच्या पलीकडे ढकलले – आंतरिक दृष्टी आणि प्रतीकात्मक भूमितींमधून काढले. क्ले – अभिव्यक्तीवाद, क्यूबिझम आणि अतिवास्तववाद यांना जोडण्यासाठी ओळखले जाते – रंग, स्वरूप आणि काव्यात्मक प्रतीकवादाने समृद्ध वैयक्तिक दृश्य भाषा तयार केली. त्यांचे प्रवास वेगळे असले तरी, दृश्यमान आणि अनुभवास जोडण्यासाठी दोघांनी अमूर्ततेचा वापर केला.पुणेस्थित कलाकार राजू सुतार आणि मीरा हिर्ट्झ, कला आणि मीडिया कार्लस्रुहे, जर्मनी येथील कलाकार आणि क्युरेटर यांनी क्युरेट केलेले हे प्रदर्शन गोएथे-इन्स्टिट्यूट पुणे आणि स्वित्झर्लंडमधील बर्न येथील झेंट्रम पॉल क्ली यांच्या संयुक्त विद्यमाने विकसित करण्यात आले आहे. यात अचूक प्रतिकृती, जर्मन आणि मराठीतील नवीन भाषांतरे, व्याख्याने आणि क्रॉस-कल्चरल प्रोग्रामिंग – या सर्वांचा उद्देश जागतिक, संवादात्मक उपक्रम म्हणून आधुनिकतावादाचा पुनर्विचार करणे आहे.सुतार म्हणाले की प्रदर्शनाची त्यांची कल्पना 1990 च्या दशकापासून त्यांनी बाळगलेल्या जवळजवळ अशक्य इच्छेतून उदयास आली: क्ले आणि त्यांचे गुरू, बर्वे यांची कशी तरी भेट होऊ शकेल. “एकाने दुसऱ्यावर प्रभाव टाकला म्हणून नाही, तर दोन्हीकडे त्यांच्या कलाकृतींमध्ये रेषा, जागा, चिन्हे आणि वेळ आणि भूगोल यांच्याशी संवाद साधणारी त्यांच्या कलेकडे जाण्याची पद्धत यातून विचार मांडण्याचा मार्ग होता,” सुतार म्हणाले.एक तरुण कला विद्यार्थी या नात्याने, सुतार क्ली वाचत असत आणि बर्वे यांना भेट देत असत, त्यांनी ज्या प्रकारे रंगकाम केले – त्यांच्या काळातील प्रबळ शैलींना विरोध करणाऱ्या ब्रशवर्कच्या मागे काय आहे हे समजून घेण्याचा प्रयत्न केला. “आम्ही कलाकारांबद्दल जे काही शिकतो ते म्हणजे ते अलौकिक बुद्धिमत्ता होते, परंतु बर्वे आणि क्ली दोघेही त्यांच्या चौकशीत प्रामाणिक होते. त्यांनी प्रश्न विचारले, शंका घेतली, प्रयोग केले. मी फक्त ते कसे पेंट केले हे समजून घेण्याचा प्रयत्न करत नाही, तर त्यांचे ब्रशस्ट्रोक त्यांच्या काळातील प्रभावी शैलींसारखे का दिसत नाहीत – ज्याने ठळक आधुनिकतावादी हावभाव साजरे केले आहेत,” असे सुतार यांनी स्पष्टपणे सांगितले.ती सुरुवातीची उत्सुकता सध्याच्या प्रदर्शनात विकसित झाली. “या वर्षाच्या सुरुवातीला जेव्हा मी बर्नमधील आर्काइव्हजमध्ये होतो, तेव्हा मी 12 दिवसांच्या कालावधीत क्ली यांच्या 4,000 पेंटिंग्ज पाहिल्या. ते माझ्या आयुष्यातील उच्च बिंदूंपैकी एक होते. तिथल्या व्यवस्थापनाने त्यांचे प्रदर्शन रोटेशन प्रकाशाच्या संवेदनशीलतेसाठी बदलण्यासाठी पुन्हा शेड्यूल केले. डिस्प्ले टाइम रोटेशनमध्ये मदत करताना पॉल क्ली माझ्या हातात धरून ठेवण्यासाठी,” सुतार म्हणाले.मात्र, हा शो तुलनेचा नाही, असे तो म्हणाला. “त्याऐवजी, मला अशी जागा तयार करायची होती जिथे अभ्यागतांना क्लेच्या कल्पनारम्य आणि काव्यात्मक शैलीसह बर्वेचा शांत आणि ध्यानाचा दृष्टिकोन अनुभवता येईल. शेवटी ते मनाचे संमेलन आहे. वैयक्तिकरित्या नाही तर त्यांच्या कलेद्वारे,” तो पुढे म्हणाला.
