पुणे : यंदाच्या पीएमसी आणि पीसीएमसी क्षेत्रातील नागरी निवडणुकांमध्ये मतपेटीत गोंधळाचा एक विचित्र ब्रँड खेळला जात आहे. हे विरोधाभासी पक्ष चिन्हे किंवा युती बदलण्याबद्दल नाही, तर एकसारख्या आडनावांचा संघर्ष आहे.अनेक वॉर्डांमध्ये, मतदार स्वतःला पॅनेलकडे टक लावून पाहत आहेत जेथे प्रतिस्पर्धी उमेदवार समान कुटुंबाची नावे शेअर करतात, ज्यामुळे एकाला वेगळे करणे आव्हान बनले आहे.
पीसीएमसीच्या प्रभाग क्रमांक २८ (रहटणी-पिंपळे सौदागर) मध्ये सर्वाधिक गोंधळ दिसून येत आहे. येथे, राष्ट्रवादीने “काटे” आडनाव असलेल्या चार उमेदवारांचे संपूर्ण पॅनेल उभे केले आहे: उमेश, शीतल, विठ्ठल आणि मीनाक्षी. त्यांना आव्हान देत भाजपने शत्रुघ्न, अनिता आणि संदेश या तीन ‘केट्स’ यांना उमेदवारी दिली आहे.अशीच परिस्थिती PMC च्या प्रभाग क्रमांक 9 (बाणेर-सुस-पाषाण) मध्ये उलगडत आहे, जिथे अमोल बालवडकर (NCP) हे लहू बालवडकर (भाजप) आणि संदीप बालवडकर (काँग्रेस) यांच्या विरोधात आहेत. संपूर्ण शहरात, पठारे, टिंगरे, सातव आणि खांडवे ही नावे अनेक प्रभागांमध्ये आणि विरोधी पक्षांमध्ये पसरलेली आहेत, ज्यामुळे मतदारांच्या रेषा अधिक अस्पष्ट आहेत.रहाटणी येथील रहिवासी मीरा ठोंबरे म्हणाल्या, “आमच्यापैकी जे लोक स्थानिक कामावर आधारित मतदान करतात त्यांच्यासाठी ते आश्चर्यकारकपणे गोंधळात टाकणारे आहे.” “तुम्ही लोकांना ‘केटला मत द्या’ असे म्हणता ऐकता, पण कोणते? आम्हाला प्रत्येक वेळी पहिली नावे आणि चिन्हे दोनदा तपासावी लागतील.”ज्या भागात संयुक्त कुटुंबे स्थानिक राजकारणात खोलवर रुजलेली आहेत, तेथे एकच आडनाव पारंपारिकपणे दशकांच्या राजकीय वारशाचे प्रतिनिधित्व करत आहे. तथापि, कुटुंबातील सदस्य आता प्रतिस्पर्धी पक्षांमध्ये विभागले गेले आहेत, तो वारसा ही दुधारी तलवार आहे – संशय पेरताना ओळखीची ऑफर देते.बाणेरमधील ज्येष्ठ नागरिक शशांक देशपांडे म्हणाले, “पूर्वी, एका कुटुंबाचे नाव एका नेत्याचे प्रतिनिधित्व करत होते. आता तेच आडनाव दोन किंवा तीन वेगवेगळ्या पक्षांच्या झेंड्याखाली दिसते.” “मतदानाच्या दिवशी, हे अत्यंत सावध नसलेल्या मतदारांची सहज दिशाभूल करू शकते.”तंत्रज्ञानाची जाण असलेल्या तरुण मतदारांनाही चुटकीसरशी वाटत आहे. “टिंगरे कोणत्या पक्षाशी संबंधित आहेत याची पुष्टी करण्यासाठी मला व्हॉट्सॲप ग्रुप्समधून शोधावे लागले,” असे महाविद्यालयीन विद्यार्थिनी आदिती सातव यांनी सांगितले. “उमेदवार ओळखणे इतके अवघड नसावे.”उमेदवार ओव्हरलॅप कबूल करतात परंतु ते “कुटुंब चालवण्याच्या” राजकारणाचे अपरिहार्य उपउत्पादन आहे असा तर्क करतात. “आम्ही समान आडनाव असलेल्या व्यक्तीला निवडणूक लढवण्यापासून रोखू शकत नाही. लोकांना आमचे वैयक्तिक काम माहित आहे; एकदा आम्ही जमिनीवर आलो की गोंधळ दूर होतो,” पूर्व पुण्यातील एका उमेदवाराने सांगितले.एका खांडवे उमेदवाराने ही भावना प्रतिध्वनित केली: “मतदार हुशार आहेत. त्यांना माहित आहे की सोसायटीच्या बैठकींना कोण उपस्थित राहते आणि पूर किंवा पायाभूत सुविधांच्या संकटाच्या वेळी कोण मदत करते. केवळ आडनाव मत ठरवत नाही.”या आश्वासनांना न जुमानता, निवडणूक कर्मचाऱ्यांनी मतदान केंद्रावर मतदारांकडून “आमचा उमेदवार कोणता?” असे प्रश्न विचारले. चार-उमेदवार पॅनेल प्रणालीमध्ये समस्या विशेषतः तीव्र आहे, जेथे एकाच मतपत्रिकेवर एकाच नावाचे अनेक उमेदवार दिसतात.NIBM मधील अर्शीन शेख सारख्या प्रथमच मतदारांसाठी हा मुद्दा सरळ पण निराशाजनक आहे. “आम्हाला फक्त योग्य व्यक्तीला मत द्यायचे आहे. पण जेव्हा प्रत्येकाचे आडनाव एकच असते तेव्हा ते एक कोडेच वाटते,” ती म्हणाली. शहर निवडणुकीला सामोरे जात असताना, अनेकांची खरी परीक्षा केवळ पक्षनिष्ठेची नसून, गर्दीच्या यादीतून योग्य काटे, पठारे किंवा बालवडकर यांची निवड करण्याची क्षमता असेल.
