बारामती/पुणे: अजित पवारांना घेऊन जाणारे दुर्दैवी विमान बारामतीजवळ अंतिम उतरत असताना, त्यांनी विमान सर्पिल पाहिल्याचा दावा रहिवाशांनी केला. सीसीटीव्ही फुटेजने अंशतः हे वर्णन केले आहे कारण त्यात पंख झुकत असल्याचे दिसून आले आहे की ते उंची गमावत असताना ते अस्थिर आहे.“ते खूप खाली उडत होते आणि एकदा विमानतळाभोवती प्रदक्षिणा घालत होते. अचानक ते फिरू लागले आणि क्रॅश झाले. हवेत प्रचंड आग आणि धुराचे लोट पसरले. आम्ही घटनास्थळाकडे धाव घेतली. काही मिनिटांतच अग्निशमन दलाच्या गाड्या धावपट्टीवर आल्या, पण अपघाताच्या ठिकाणी पोहोचू शकल्या नाहीत आणि मेटलिक रस्त्याच्या भोवती जाण्यासाठी मेटॅलिक वाहन नसल्यामुळे ते अपघातस्थळी पोहोचू शकले नाहीत. अजितदादा विमानात आहेत हे आम्हाला माहीत नव्हते. विमानाच्या जळालेल्या अवशेषांमधून मृतदेह बाहेर काढल्यानंतर आम्हाला याबद्दल माहिती मिळाली. गॅसोलीनचा वास संपूर्ण परिसरात पसरला आणि दुपारपर्यंत चांगलाच टिकून राहिला,” धावपट्टीच्या जवळ असलेल्या गोजुबावी गावात राहणाऱ्या अनिता आटोळे म्हणाल्या. गोजुबावी हे पवारांच्या मूळ गावापासून सुमारे 12 किमी अंतरावर आहे.
रघु मारुती आटोळे (६५) हा स्थानिक शेतकरी म्हणाला, “मी धुक्यात माझ्या घराजवळ गुरांना चारत असताना मला एक लहान विमान एअरस्ट्रिपच्या दिशेने जाताना दिसले. काही मिनिटांतच ते रेल्वे फाटकाच्या बाजूने एअरस्ट्रिपच्या लँडिंगच्या बाजूने परतले. ते डोलत होते आणि त्यानंतर स्फोटासारखा आवाज आला. मी 5 फूट उंचावर गेल्याने मी तिकडे पळत सुटलो. विमानाचे काही भाग सर्वत्र विखुरले होते. मी कोणाला फोन करू किंवा काही करू शकण्यापूर्वीच मला अग्निशमन दलाच्या वाहनांचे सायरन ऐकू आले.”एअर व्हाइस-मार्शल मनमोहन बहादुर (निवृत्त) म्हणाले, “कमी दृश्यमानता, अचानक तांत्रिक समस्या किंवा इतर ऑपरेशनल आव्हाने यासारख्या कारणांमुळे ही शोकांतिका घडली असावी.”दुसऱ्या स्त्रोताने सांगितले की जर सीसीटीव्ही फुटेज जे विमानाचे डावीकडे बँकिंग करत आहे ते खरे असेल तर ते कमी दृश्यमानतेमुळे झालेल्या अपघाताचे प्रकरण असू शकत नाही. एका सूत्राने सांगितले की, “विमानात मोठी तांत्रिक समस्या असल्याचे दिसते, ते लँड करण्याचा प्रयत्न करत होते परंतु त्यामुळे ते होऊ शकले नाही.”दिवसाच्या सुरुवातीला, सीसीटीव्ही फुटेज सोशल मीडियावर येण्यापूर्वी, कमी दृश्यमानतेमुळे हा अपघात झाल्याचे दिसून आले. “बारामती हे नियंत्रित एअरफील्ड नाही म्हणजे मुंबई सारख्या सुसज्ज विमानतळांप्रमाणे दृश्यमानता मोजली जाते “जेथे हवामान विभाग दृश्यमानतेचे मोजमाप करतो आणि हवाई नेव्हिगेशन सेवा प्रदान करणारे भारतीय विमानतळ प्राधिकरण जेव्हा दृश्यमानता किमान कमी असते तेव्हा धावपट्टी बंद करते,” एका सूत्राने सांगितले. बारामतीची धावपट्टी उंचीवर आहे, ज्यामुळे कमी दृश्यमानतेवर उतरण्याचा प्रयत्न करणे अधिक धोकादायक बनते.नागरी विमान वाहतूक तज्ज्ञांनी सांगितले की, लिअरजेट 45 सारखे मध्यम आकाराचे व्यावसायिक जेट उड्डाण करताना उच्च स्तरावरील कौशल्याची मागणी करणारे ऑपरेशनल आव्हाने आहेत.“ही जेट विमाने त्यांच्या उच्च क्रुझ आणि अप्रोच स्पीडसाठी ओळखली जातात. प्रवासाचा वेळ कमी करण्यासाठी वेग हा एक फायदा असला तरी, तो वैमानिकांसाठी निर्णय घेण्याची विंडो झपाट्याने संकुचित करतो,” व्यावसायिक जेट ऑपरेशन्सशी परिचित असलेल्या एका वरिष्ठ चाचणी पायलटने TOI ला सांगितले.“लँडिंग दरम्यान, हे विशेषतः गंभीर बनते. यास सामान्यत: लांब लँडिंग अंतर आणि अचूक टचडाउन पॉइंट्स आवश्यक असतात. थोडा अस्थिर दृष्टीकोन किंवा विलंब दुरुस्तीमुळे धावपट्टी ओव्हररन्स किंवा कठीण लँडिंग होऊ शकते,” तो पुढे म्हणाला.सद्यस्थितीत, विमानाचा क्रू सकाळी 8.18 वाजता बारामतीतील एअर ट्रॅफिक कंट्रोलच्या संपर्कात आला. त्यांनी वारा आणि दृश्यमानतेची चौकशी केली. वैमानिकांना सांगण्यात आले की वारे शांत होते आणि दृश्यमानता सुमारे 3,000 मीटर होती. तथापि, वैमानिकांनी, रनवे-11 वर अंतिम मार्गावर, धावपट्टी दिसत नसल्याचा अहवाल दिला आणि गो-अराउंड सुरू केले.गो-अराउंडनंतर एटीसीने विमानाची स्थिती जाणून घेतली. क्रूने कळवले की ते त्यांच्या अंतिम मार्गावर आहेत. त्यांना धावपट्टी दृष्टीक्षेपात असल्यास कळवण्यास सांगण्यात आले, ज्यावर उत्तर आले की धावपट्टी सध्या दिसत नाही आणि जेव्हा धावपट्टी दिसत असेल तेव्हा ते कॉल करतील.काही सेकंदांनंतर वैमानिकांनी धावपट्टी दिसत असल्याचे कळवले. त्यानंतर, विमानाला सकाळी 8.43 वाजता लँडिंग करण्याची परवानगी देण्यात आली, परंतु क्रू लँडिंग क्लिअरन्स परत वाचण्यात अयशस्वी झाले.काही क्षणांनंतर, एटीसीला सकाळी 8.44 वाजता धावपट्टीच्या उंबरठ्याभोवती ज्वाला दिसल्या. विमानाचे अवशेष 1,770 मीटर लांब आणि 30 मीटर रुंद धावपट्टीच्या डाव्या बाजूला होते.
